×

Προειδοποίηση

JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 49
Menu
A+ A A-

Αριθμός φύλλου 196 - Οκτώβριος - Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2012

Ο Καβάφης της Κύπρου και του Πόντου. Ζητούσε σε άρθρο του το 1893 «την επάνοδο της Κύπρου εις τους κόλπους της Ελληνίδος γής» και όταν πέθανε η Πόντια μητέρα του Χαρίκλεια Φωτιάδου, ασχολήθηκε με τα Δημοτικά ποντιακά τραγούδια. Ο Κωνσταντίνος Καβάφης ανήκει στους λίγους εκείνους, που πέθαναν τη μέρα των γενεθλίων τους, όπως ο Μανώλης Χιώτης, ο Χρήστος Τσαγανέας, η Ιγκριντ Μπέργκμαν… Γεννήθηκε και πέθανε στις 29 Απριλίου (1863-1933). Θα πίστευε κανείς πως η μοίρα του φανέρωνε τον κύκλο του επίγειου βίου του, που το μαρτυρεί καταφανώς, με μία… αυθαίρετη ερμηνεία, ο στίχος του στο ποίημα «Έμπορος Αλεξανδρεύς»: «…έφθασ’ Απρίλιον: φεύγω Απρίλιον. Δεν έχασα καιρόν!»
Ο Καβάφης άργησε να καθιερωθεί στην Ελλάδα, αφού Παλαμάς και Ψυχάρης ήσαν πολέμιοι της ποιήσεως του, επειδή δεν συμβάδιζε μ’ εκείνην που καλλιεργείτο στην Αθήνα. Ωσπου ήλθε ο Γρηγόριος Ξενόπουλος (με κοινές ρίζες την Πόλη), που τον παρουσίασε υμνητικά στις στήλες του περιοδικού «Παναθήναια». Και τότε το καβαφικό στυλ, με την κατάργηση της ομοιοκαταληξίας, θεωρήθηκε μοντέρνο κι επηρέασε τους μεταγενέστερους ποιητές.

επιστροφή στην κορυφή

Συνδεδεμένοι επισκέπτες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 9 επισκέπτες και κανένα μέλος